Positieve ervaringen met afrasteren zonder draad


In Nieuw-Zeeland worden al koppels melkkoeien geweid met behulp van virtuele afrastering. Alle koeien zijn voorzien van een ‘collar’, een sensor voor gps-bepaling (foto: Halter, Nieuw-Zeeland)
maandag, 21 maart, 2022

Op diverse plekken in de wereld worden op veebedrijven ervaringen opgedaan met virtuele afrastering.

In Vlaanderen wordt het draadloos weiden voor het tweede jaar getest met vleesvee en in Noorwegen, Groot-Brittannië en Nieuw-Zeeland draait het systeem ook bij melkkoeien.

Binnen een week in de gaten

In Vlaanderen blijkt binnen het project Loslopend Vee dat het leerproces van de dieren enorm snel gaat. ‘Met een week hebben de runderen in de gaten hoe het werkt’, vertelt Daan Janssens van Regionaal Landschap Kleine en Grote Nete. De collar die de koeien om de hals hebben, staat in verbinding met een satelliet voor de plaatsbepaling. Met een app op de telefoon is de weidegrens vast te stellen. Met audiosignalen waarschuwt het systeem de koe wanneer de grens wordt bereikt en deze signalen worden sterker als het dier dichter bij komt. Loopt een koe toch door, dan volgt er een stroomtrilling.

Weinig uitbraak

Volgens Janssens komt het slechts bij uitzondering voor dat een rund een schok krijgt van de halsband. En de schok is ook nog eens slechts 7 procent van de stroomsterkte van een normale stroomdraad. Hij ziet wel verschillen tussen individuele dieren. ‘Je hebt er die de grenzen en het risico opzoeken, maar dan nog gaan ze meestal niet over de grens. Andere draaien bij de eerste piep meteen om.’

Als de dieren de pieptoon en de stroomprikkel drie keer negeren, krijgt de veehouder een pushmelding op de smartphone dat er een dier is ontsnapt. De plaatsbepaling laat zien waar het dier zich bevindt.

Vaker vers gras

De techniek van virtueel afrasteren nodigt uit om mogelijkheden te onderzoeken om dieren meer gras te laten opnemen en de graslandefficiëntie te verbeteren. Je kunt volgens Janssens zonder veel extra arbeid vaker een verse strip gras geven of wisselen tussen beweidingssystemen en zo beter sturen op de opname en kwaliteit van het gras. ‘Bovendien kan je met de collars ook registreren hoeveel weidegang er heeft plaatsgevonden.’

In Nieuw-Zeeland wordt naar meer toepassingen van de sensor gezocht. Zo worden deze ook gebruikt om een signaal af te geven, waardoor de koeien weten dat ze naar de stal kunnen komen.

In VeeteeltGRAS, dat is verschenen met het maartnummer van Veeteelt, staat een uitgebreid verhaal over virtuele afrastering.



In Nieuw-Zeeland worden al koppels melkkoeien geweid met behulp van virtuele afrastering. Alle koeien zijn voorzien van een ‘collar’, een sensor voor gps-bepaling (foto: Halter, Nieuw-Zeeland)
maandag, 21 maart, 2022

Op diverse plekken in de wereld worden op veebedrijven ervaringen opgedaan met virtuele afrastering.

In Vlaanderen wordt het draadloos weiden voor het tweede jaar getest met vleesvee en in Noorwegen, Groot-Brittannië en Nieuw-Zeeland draait het systeem ook bij melkkoeien.

Binnen een week in de gaten

In Vlaanderen blijkt binnen het project Loslopend Vee dat het leerproces van de dieren enorm snel gaat. ‘Met een week hebben de runderen in de gaten hoe het werkt’, vertelt Daan Janssens van Regionaal Landschap Kleine en Grote Nete. De collar die de koeien om de hals hebben, staat in verbinding met een satelliet voor de plaatsbepaling. Met een app op de telefoon is de weidegrens vast te stellen. Met audiosignalen waarschuwt het systeem de koe wanneer de grens wordt bereikt en deze signalen worden sterker als het dier dichter bij komt. Loopt een koe toch door, dan volgt er een stroomtrilling.

Weinig uitbraak

Volgens Janssens komt het slechts bij uitzondering voor dat een rund een schok krijgt van de halsband. En de schok is ook nog eens slechts 7 procent van de stroomsterkte van een normale stroomdraad. Hij ziet wel verschillen tussen individuele dieren. ‘Je hebt er die de grenzen en het risico opzoeken, maar dan nog gaan ze meestal niet over de grens. Andere draaien bij de eerste piep meteen om.’

Als de dieren de pieptoon en de stroomprikkel drie keer negeren, krijgt de veehouder een pushmelding op de smartphone dat er een dier is ontsnapt. De plaatsbepaling laat zien waar het dier zich bevindt.

Vaker vers gras

De techniek van virtueel afrasteren nodigt uit om mogelijkheden te onderzoeken om dieren meer gras te laten opnemen en de graslandefficiëntie te verbeteren. Je kunt volgens Janssens zonder veel extra arbeid vaker een verse strip gras geven of wisselen tussen beweidingssystemen en zo beter sturen op de opname en kwaliteit van het gras. ‘Bovendien kan je met de collars ook registreren hoeveel weidegang er heeft plaatsgevonden.’

In Nieuw-Zeeland wordt naar meer toepassingen van de sensor gezocht. Zo worden deze ook gebruikt om een signaal af te geven, waardoor de koeien weten dat ze naar de stal kunnen komen.

In VeeteeltGRAS, dat is verschenen met het maartnummer van Veeteelt, staat een uitgebreid verhaal over virtuele afrastering.



Reacties

Wel apart dat het voor weidevee nu als innovatief gezien wordt, terwijl het voor honden in Nederland en andere Europese landen verboden is; https://www.licg.nl/nieuws/stroomhalsbanden-per-1-januari-2022-verboden/#:~:text=Vanaf%201%20januari%202022%20is,leed%20veroorzaakt%22%20bij%20de%20hond.

REAGEER

Veeteelt stelt het erg op prijs dat je wilt reageren op een bericht. Vul hieronder je volledige naam (voor- en achternaam) en je emailadres in. Je reactie wordt dan meteen geplaatst. Wil je niet elke keer je naam en emailadres invullen? Dan kun je je eenmalig registreren. Zo ontstaat een omgeving waarin iedereen op een respectvolle manier kan reageren in plaats van anoniem afreageren.
You must have Javascript enabled to use this form.