Minder rantsoeneiwit zorgt voor lagere stikstofexcretie
Een lager eiwit in het rantsoen zorgt voor een hogere stikstofbenutting. Vooral de stikstofuitscheiding in urine wordt fors lager.
Dat blijkt uit een meerjarige onderzoek van Wageningen UR op Dairy Campus.
Lagere excretie in urine, niet in mest
Bij koeien die 44 weken lang op een laageiwitrantsoen van 133 gram ruw eiwit per kilo droge stof werden gevoerd, bedroeg de stikstofuitscheiding uit urine in de eerste lactatie gemiddeld 105 gram per dag. Bij koeien die een rantsoen kregen van respectievelijk 143 of 154 gram ruw eiwit lag dat op 146 en 185 gram urinestikstof per dag.
De uitscheiding van stikstof via de mest verschilde daarentegen niet significant tussen de groepen. Dit bevestigt volgens de onderzoekers dat lagere eiwitniveaus met name leiden tot een sterke daling van de stikstofuitscheiding via urine, wat bijdraagt aan een lagere ammoniakemissie.
Ook de uitscheiding van stikstof via de melk daalde in de laageiwitgroep. Hierdoor was de stikstofbenutting voor melk het gunstigst in de laageiwitgroep (34,8%) en het minst gunstig in de hoogeiwitgroep (31,9%).
Per kilo melk geen verschil in methaanexcretie
De onderzoekers keken ook naar de methaanexcretie. De totale methaanexcretie daalde in de eerste lactatie bij de laageiwitgroep (442 gram per dag), vergeleken met de midden- en hoogeiwitgroep (484 en 488 gram per dag).
Wanneer methaan werd uitgedrukt per kilogram melk of kilogram voeropname, verdwenen deze verschillen, omdat de laageiwitgroep ook een verminderde melkgift en voeropname had. Hierdoor bleef de methaanproductie per eenheid melk of voer vergelijkbaar tussen de verschillende eiwitniveaus.
Volgens de onderzoekers tonen de resultaten aan dat tot een niveau van 143 gram ruw eiwit de voeropname en melkproductie op peil blijven en dat er een duidelijke afname van stikstofexcretie ontstaat.
