Boerengeluk op de proef gesteld


Word je als veehouder gelukkig van 20 koeien extra aan de melk, zo vraagt Tom Van Nespen zich in zijn column af
vrijdag, 22 november, 2019

Wij boeren, wij zijn gelukkig geboren. Wij mogen opgroeien dicht bij de natuur, hebben het genot van een gezonde levensstijl, zien de wassende dieren en teelten, de geboorte van nieuw leven. En dan komt de ‘maar’.

De beleving van dit geluk wordt ons echter vaak moeilijk gemaakt. Er zijn zieke dieren, er zijn mislukte oogsten. Er zijn ook de overheden en wetgevingen en andere druk op onze bedrijven, economische druk, die groei vooropstelt. En die gelukbelemmerende factoren zijn lastig, vallen buiten onze controle.

Grenzeloze ambitie

Maar er is ook onze eigen ambitie, die soms grenzeloos is. De competitiedrang die ons verblindt. We maken het onszelf moeilijk. En als we dan toch onze doelen halen, vult dat een behoefte in, maar die behoefte komt terug en dan koesteren we nieuwe ambities. Naar nog meer, nog beter. En dan moeten we in competitie gaan, want de middelen zijn schaars, denk maar aan grond. En dan komt die economie weer om de hoek kijken. Dan moeten we nog meer ons best doen, die lat nog wat hoger leggen, want het moet en het zal … Het fenomeen van de vicieuze cirkel.

Competitie

Het is die strijd die we onszelf aandoen. Waarmee we het onszelf moeilijk maken. Wij mannen zijn competitiever van nature. Onze vrouwen wat minder. Het zijn zij die de ongebreidelde ambitie wat meer kunnen plaatsen. Vrouwen ervaren dat onze ambitie, onze competitie zorgt voor strijd en stress. Niet alleen bij onszelf, maar vaak ook bij onze gezinnen.

En geef nu toe, waar word je het meest gelukkig van? Die twintig koeien extra aan de melk of die ‘luierende’ zondagochtend waarop je kan zeggen: nu even niet, ik dommel nog even verder in de zetel? Of van het partijtje tikkertje met de kinderen of van die zieke koe die je moet vangen in de stal?

Werken om te leven

Zelf ben ik nu 15 jaar boer. Dat is nog niet heel lang, maar lang genoeg om te weten dat we werken om te leven en niet andersom. Daarmee wil ik niet zeggen dat we geen ambitie mogen koesteren, dat we niet naar hoge producties mogen streven. Maar hou die ene kost in de gaten: die van het leven.


0 reacties

Word je als veehouder gelukkig van 20 koeien extra aan de melk, zo vraagt Tom Van Nespen zich in zijn column af
vrijdag, 22 november, 2019

Wij boeren, wij zijn gelukkig geboren. Wij mogen opgroeien dicht bij de natuur, hebben het genot van een gezonde levensstijl, zien de wassende dieren en teelten, de geboorte van nieuw leven. En dan komt de ‘maar’.

De beleving van dit geluk wordt ons echter vaak moeilijk gemaakt. Er zijn zieke dieren, er zijn mislukte oogsten. Er zijn ook de overheden en wetgevingen en andere druk op onze bedrijven, economische druk, die groei vooropstelt. En die gelukbelemmerende factoren zijn lastig, vallen buiten onze controle.

Grenzeloze ambitie

Maar er is ook onze eigen ambitie, die soms grenzeloos is. De competitiedrang die ons verblindt. We maken het onszelf moeilijk. En als we dan toch onze doelen halen, vult dat een behoefte in, maar die behoefte komt terug en dan koesteren we nieuwe ambities. Naar nog meer, nog beter. En dan moeten we in competitie gaan, want de middelen zijn schaars, denk maar aan grond. En dan komt die economie weer om de hoek kijken. Dan moeten we nog meer ons best doen, die lat nog wat hoger leggen, want het moet en het zal … Het fenomeen van de vicieuze cirkel.

Competitie

Het is die strijd die we onszelf aandoen. Waarmee we het onszelf moeilijk maken. Wij mannen zijn competitiever van nature. Onze vrouwen wat minder. Het zijn zij die de ongebreidelde ambitie wat meer kunnen plaatsen. Vrouwen ervaren dat onze ambitie, onze competitie zorgt voor strijd en stress. Niet alleen bij onszelf, maar vaak ook bij onze gezinnen.

En geef nu toe, waar word je het meest gelukkig van? Die twintig koeien extra aan de melk of die ‘luierende’ zondagochtend waarop je kan zeggen: nu even niet, ik dommel nog even verder in de zetel? Of van het partijtje tikkertje met de kinderen of van die zieke koe die je moet vangen in de stal?

Werken om te leven

Zelf ben ik nu 15 jaar boer. Dat is nog niet heel lang, maar lang genoeg om te weten dat we werken om te leven en niet andersom. Daarmee wil ik niet zeggen dat we geen ambitie mogen koesteren, dat we niet naar hoge producties mogen streven. Maar hou die ene kost in de gaten: die van het leven.

0 reacties



REAGEER

Veeteelt stelt het erg op prijs dat je wilt reageren op een bericht. Vul hieronder je volledige naam (voor- en achternaam) en je emailadres in. Je reactie wordt dan meteen geplaatst. Wil je niet elke keer je naam en emailadres invullen? Dan kun je je eenmalig registreren. Zo ontstaat een omgeving waarin iedereen op een respectvolle manier kan reageren in plaats van anoniem afreageren.
You must have Javascript enabled to use this form.