Voedt Nederland de wereld?


Kaas is een van de landbouwproducten die Nederland exporteert
vrijdag, 7 februari, 2020

Wat is er veel te doen om de nieuwe landbouwexportcijfers die het Centraal Bureau voor de Statistiek recent publiceerde.

De 94,5 miljard euro is in navolging van vorig jaar weer een nieuw exportrecord. De sector zelf is natuurlijk apetrots, maar door velen wordt dit cijfer gezien als een rapportcijfer voor de waanzin van intensieve veehouderij en hoge productie in het dichtst bevolkte land van Europa. 

Export én import

Eerst iets meer over die cijfers. We exporteren voor 94,5 miljard euro, maar importeren ook nog eens een forse 64 miljard euro. Daarnaast is 26 miljard euro van de uitvoer afkomstig uit wederuitvoer. Dat zijn landbouwproducten die eerst zijn geïmporteerd, verwerkt en vervolgens weer zijn geëxporteerd. Daarmee blijft 68,5 miljard euro over dat afkomstig is van Nederlandse makelij. Het aandeel van zuivel is in die export met 4,5 miljard overigens zeer beperkt. Met al onze exportcijfers blijven we een grote landbouwnatie als Frankrijk, met zijn veel lager salderend graan, opvallend genoeg wel voor. 

0,2 hectare landbouwgrond per Nederlander

Maar al die in- en uitvoerwaarden vertroebelen het beeld van de verhouding productie versus binnenlandse consumptie. Zo berekende het Planbureau voor de Leefomgeving dat bij het huidige consumptiepatroon er per Nederlander een kleine 0,2 hectare aan landbouwgrond nodig is. Een groot deel daarvan is nodig voor de productie van veevoer en die vindt vaak plaats in het buitenland. Ook de landbouwgronden van de vele tropische producten die we consumeren, zoals koffie en bananen, liggen in de tropen. 

Ultieme handelsnatie

Als je alles doorrekent, is er voor de Nederlandse consumptie meer dan 3 miljoen hectare nodig. Helaas telt Nederland maar 1,8 miljoen hectare landbouwgrond. De cijfers over de landbouwexport tonen aan dat we een ultieme handelsnatie zijn en dat we zorgen voor toegevoegde waarde aan veel bewerkte levensmiddelen. Dat resulteert in een enorme exportwaarde. Die steeds terugkerende vraag of Nederland nou per se de wereld moet willen voeden, is eigenlijk niet relevant. Met ons huidige voedingspatroon hebben we in Nederland niet eens genoeg landbouwareaal om onze eigen bevolking te voeden. Een ontwapenende constatering als ik eerlijk ben. 


4 reacties

Kaas is een van de landbouwproducten die Nederland exporteert
vrijdag, 7 februari, 2020

Wat is er veel te doen om de nieuwe landbouwexportcijfers die het Centraal Bureau voor de Statistiek recent publiceerde.

De 94,5 miljard euro is in navolging van vorig jaar weer een nieuw exportrecord. De sector zelf is natuurlijk apetrots, maar door velen wordt dit cijfer gezien als een rapportcijfer voor de waanzin van intensieve veehouderij en hoge productie in het dichtst bevolkte land van Europa. 

Export én import

Eerst iets meer over die cijfers. We exporteren voor 94,5 miljard euro, maar importeren ook nog eens een forse 64 miljard euro. Daarnaast is 26 miljard euro van de uitvoer afkomstig uit wederuitvoer. Dat zijn landbouwproducten die eerst zijn geïmporteerd, verwerkt en vervolgens weer zijn geëxporteerd. Daarmee blijft 68,5 miljard euro over dat afkomstig is van Nederlandse makelij. Het aandeel van zuivel is in die export met 4,5 miljard overigens zeer beperkt. Met al onze exportcijfers blijven we een grote landbouwnatie als Frankrijk, met zijn veel lager salderend graan, opvallend genoeg wel voor. 

0,2 hectare landbouwgrond per Nederlander

Maar al die in- en uitvoerwaarden vertroebelen het beeld van de verhouding productie versus binnenlandse consumptie. Zo berekende het Planbureau voor de Leefomgeving dat bij het huidige consumptiepatroon er per Nederlander een kleine 0,2 hectare aan landbouwgrond nodig is. Een groot deel daarvan is nodig voor de productie van veevoer en die vindt vaak plaats in het buitenland. Ook de landbouwgronden van de vele tropische producten die we consumeren, zoals koffie en bananen, liggen in de tropen. 

Ultieme handelsnatie

Als je alles doorrekent, is er voor de Nederlandse consumptie meer dan 3 miljoen hectare nodig. Helaas telt Nederland maar 1,8 miljoen hectare landbouwgrond. De cijfers over de landbouwexport tonen aan dat we een ultieme handelsnatie zijn en dat we zorgen voor toegevoegde waarde aan veel bewerkte levensmiddelen. Dat resulteert in een enorme exportwaarde. Die steeds terugkerende vraag of Nederland nou per se de wereld moet willen voeden, is eigenlijk niet relevant. Met ons huidige voedingspatroon hebben we in Nederland niet eens genoeg landbouwareaal om onze eigen bevolking te voeden. Een ontwapenende constatering als ik eerlijk ben. 

4 reacties


Reacties

Beste redactie, uit persoonlijke interesse ben ik benieuwd welk percentage van onze landbouwgrond voor veeteelt en welk percentage voor veevoer wordt gebruikt. Weten jullie dat?

Ik ben trots op onze boeren. Heb het grootste respect voor de manier waarop zij in opeenvolgende decinia hun vakbekwaamheid, vaak na het werken op het land, gestaag verhoogd hebben tot het superpeil dat zij nu in de wereld bereikt hebben. Steeds weer als ik door het land rijd stel ik met tevredenheid vast hoe mooi ons land er bij ligt. Zo goed de boeren hun land onderhouden. Zo goed als wij het buitenland nodig hebben om in onze voeding te voorzien, zo brengen onze boeren hun deel in in de voorzienig van met name de Europese burgers in. En dat met producten van hoge kwaliteit, De pech is dat we met zoveel mensen onze beschikbare grond moeten delen: 416 per km2 tegen Frankrijk 105. En dan ook nog eens een legioen aan natuurgebieden hebben erkend. Bij de ten onrechte aanvaarde regels van Parijs worden we er daarmee omsloten als gevangenen. Met die stiktstof bepalingengen kunnen we geen kant meer op. Die hadden nooit ondertekend moeten worden. De onderhandelaren hadden de dichtheid van bevolking die wij hebben goed in de gaten hebben moeten houden. En bepalingen hadden moeten eisen die uitgedrukt werden per aantal inwoners per km2. Maar iedreen heeft zitten slapen en daarmee zijn nu de boeren de klos. Oplossing: Minder natuurgebieden erkennen. NIet uitgaan van modellen maar van meten is zeker weten.

Tegenwoordig is er veel halve waarheid. Ik heb dit artikel met interesse gelezen, maar kunt u aangeven wat de bronnen zijn van de cijfers? Mijn beeld tot dusver is dat Nederland over produceert. U geeft aan dat dit onjuist is en dat om alle monden te voeden er zelfs 3 miljoen hectare zou moeten zijn. In de cijfers lees ik 94,5 miljard export (waarvan 26 miljard wederuitvoer is). Tegen 64 miljard invoer waar een deel van deze 64 miljard ook weer naar de export gaat. Dit getal zie ik niet verrekend worden. Is raar natuurlijk. Dus het verschil is niet 4 miljard, maar fors hoger. Vervolgens exporteren wij meer dan importeren en stelt u dat in plaats van 1,8 miljoen hectare om alle monden te voeden er 3 miljoen nodig zou zijn. Voor mij ook een onlogische verband. Kunt u deze vragen beantwoorden, want ik ben oprecht aan het zoek naar wat de waarheid is want iedereen roept vanuit eigen belang. Het is dom om onze boeren de nek om te draaien, want we mogen niet afhankelijk worden voor onze voedsel van derden, maar ons land kan ook geen overproductie aan. Mijn mening is dat dit in een goed balans gebracht moet worden en dat dit de drijfveer moet zijn en geen stikstof berekening. Zelfvoorzienend blijven is strategische een bovenliggende belang. Dit moeten we ook doen voor olie, gas, electriciteit, medicijnen etc.

REAGEER

Veeteelt stelt het erg op prijs dat je wilt reageren op een bericht. Vul hieronder je volledige naam (voor- en achternaam) en je emailadres in. Je reactie wordt dan meteen geplaatst. Wil je niet elke keer je naam en emailadres invullen? Dan kun je je eenmalig registreren. Zo ontstaat een omgeving waarin iedereen op een respectvolle manier kan reageren in plaats van anoniem afreageren.
You must have Javascript enabled to use this form.