Hoogleraar De Vries: ‘Kritische depositiewaarden zeker niet te laag’


Wim de Vries: ‘Het onderzoek waarop de conclusies van STAF zijn gebaseerd, is onvolledig’
woensdag, 24 maart, 2021

Stichting Agrifacts schetst een onvolledig beeld van de berekening van kritische depositiewaarden.

Dit stelt professor Wim de Vries, hoogleraar Integrale Stikstofeffectenanalyse bij Wageningen Universiteit, als reactie op een publicatie van Stichting Agrifacts (STAF). Hierin wordt gesteld dat het Nederlandse stikstofbeleid is gebaseerd op ondeugdelijk berekende kritische depositiewaarden. Dit zijn de maximale hoeveelheden stikstof die een bepaald type natuur zonder schade kan verdragen. Lees hier het nieuwsbericht dat Veeteelt erover maakte. 

Wat klopt er niet aan de conclusie van STAF dat het model voor de berekening van kritische depositiewaarden rammelt?

‘Het onderzoek van de Amerikaanse statisticus Matt Briggs en de Nederlandse onderzoeker Jaap Hanekamp, waarop STAF deze conclusie baseert, is onvolledig. Zij verwijzen naar één studie uit 2014 waarbij is gekeken naar het effect van toegediende stikstof op een ecosysteem en suggereren impliciet dat dit de basis is van de kritische depositiewaarden in Nederland. Maar het onderzoek naar kritische depositiewaarden is gebaseerd op een aantal verschillende methoden, waarvan dit er maar één is. Een ander voorbeeld zijn studies waarin het verband is onderzocht tussen soortenrijkdom en de aanwezige stikstofdepositie. Al deze methoden zijn degelijk wetenschappelijk onderbouwd, gecontroleerd door andere wetenschappers en gepubliceerd in onafhankelijke wetenschappelijk tijdschriften.’

We hoeven dus geen twijfel te hebben over de hoogte van de kritische depositiewaarden waarop het Nederlandse stikstofbeleid is gebaseerd?

‘Wetenschappelijk onderzoek gaat altijd gepaard met onzekerheden en ook de kritische depositiewaarden kennen een bandbreedte. Daarbij kun je altijd discussie voeren over de definitie van ”kritisch”. Is dat de waarde waarbij een plantensoort al lichte schade ondervindt of is dat de waarde waarbij een plantensoort volledig verdwijnt? Een kritische depositiewaarde is dus nooit een absolute waarheid. Maar er is geen enkele reden om te veronderstellen dat de kritische depositiewaarden in Nederland systematisch te laag zijn vastgesteld.’

Critici zullen wijzen op het feit dat het, ondanks overschrijding van kritische depositiewaarden, met sommige natuurgebieden in Nederland prima gaat.

‘De kwaliteit van de natuur wordt niet alleen bepaald door het effect van stikstof op de natuur, maar is een ingewikkeld samenspel van veel factoren. Er zullen altijd plaatsen zijn waar het met de achteruitgang van de natuur meevalt. Maar er zullen ook plaatsen zijn waar het juist tegenvalt. Je mag uit enkele meevallers niet de conclusie trekken dat de kritische depositiewaarden niet kloppen.’


10 reacties

Wim de Vries: ‘Het onderzoek waarop de conclusies van STAF zijn gebaseerd, is onvolledig’
woensdag, 24 maart, 2021

Stichting Agrifacts schetst een onvolledig beeld van de berekening van kritische depositiewaarden.

Dit stelt professor Wim de Vries, hoogleraar Integrale Stikstofeffectenanalyse bij Wageningen Universiteit, als reactie op een publicatie van Stichting Agrifacts (STAF). Hierin wordt gesteld dat het Nederlandse stikstofbeleid is gebaseerd op ondeugdelijk berekende kritische depositiewaarden. Dit zijn de maximale hoeveelheden stikstof die een bepaald type natuur zonder schade kan verdragen. Lees hier het nieuwsbericht dat Veeteelt erover maakte. 

Wat klopt er niet aan de conclusie van STAF dat het model voor de berekening van kritische depositiewaarden rammelt?

‘Het onderzoek van de Amerikaanse statisticus Matt Briggs en de Nederlandse onderzoeker Jaap Hanekamp, waarop STAF deze conclusie baseert, is onvolledig. Zij verwijzen naar één studie uit 2014 waarbij is gekeken naar het effect van toegediende stikstof op een ecosysteem en suggereren impliciet dat dit de basis is van de kritische depositiewaarden in Nederland. Maar het onderzoek naar kritische depositiewaarden is gebaseerd op een aantal verschillende methoden, waarvan dit er maar één is. Een ander voorbeeld zijn studies waarin het verband is onderzocht tussen soortenrijkdom en de aanwezige stikstofdepositie. Al deze methoden zijn degelijk wetenschappelijk onderbouwd, gecontroleerd door andere wetenschappers en gepubliceerd in onafhankelijke wetenschappelijk tijdschriften.’

We hoeven dus geen twijfel te hebben over de hoogte van de kritische depositiewaarden waarop het Nederlandse stikstofbeleid is gebaseerd?

‘Wetenschappelijk onderzoek gaat altijd gepaard met onzekerheden en ook de kritische depositiewaarden kennen een bandbreedte. Daarbij kun je altijd discussie voeren over de definitie van ”kritisch”. Is dat de waarde waarbij een plantensoort al lichte schade ondervindt of is dat de waarde waarbij een plantensoort volledig verdwijnt? Een kritische depositiewaarde is dus nooit een absolute waarheid. Maar er is geen enkele reden om te veronderstellen dat de kritische depositiewaarden in Nederland systematisch te laag zijn vastgesteld.’

Critici zullen wijzen op het feit dat het, ondanks overschrijding van kritische depositiewaarden, met sommige natuurgebieden in Nederland prima gaat.

‘De kwaliteit van de natuur wordt niet alleen bepaald door het effect van stikstof op de natuur, maar is een ingewikkeld samenspel van veel factoren. Er zullen altijd plaatsen zijn waar het met de achteruitgang van de natuur meevalt. Maar er zullen ook plaatsen zijn waar het juist tegenvalt. Je mag uit enkele meevallers niet de conclusie trekken dat de kritische depositiewaarden niet kloppen.’

10 reacties


Reacties

Ik hoor nooit een hoogleraar of andere 'milieukenners' zeggen: Als we dit of dat doen dan gaat het lukken, daar verwed ik mijn jaarsalaris op. Zolang ze dat niet durven zeggen vertrouw ik het niet.

Toch wel triest dat een blad als Veeteelt een onderzoek van STAF onderuit schoffelt. Je zou dit eerder van een milieuclub verwachten. Dit artikel is Veeteelt onwaardig!

Beste O,J. Boonstra, Bedankt voor uw reactie. U noemt dit artikel Veeteelt onwaardig en daarop voel ik mij aangesproken. Het zou juist Veeteelt onwaardig zijn als we de conclusies van STAF -die we ook hebben gepubliceerd- voor zoete koek hadden geslikt. Het is een goed journalistiek principe om in dit soort kwesties hoor en wederhoor toe te passen. Dat wil zeggen: ook de andere kant van het verhaal te laten horen. Onze lezers hebben recht op het hele verhaal. Als STAF suggereert dat het onderzoek naar KDW rammelt dan wil ik weten hoe een gerenommeerd stikstofwetenschapper daar over denkt. En of je het nu met hem eens bent of niet, De Vries is een gerenommeerd wetenschapper. Wie er gelijk heeft, STAF of De Vries? Dat mag de lezer zelf beoordelen.

Beste Wichert, volgens mij gaat De Vries slechts voor een klein deel in op de studie van STAF en wil vooral zijn eigen gelijk weergeven. Voor meer duidelijkheid zie: https://jaaphanekamp.com/blog/agriculture/science/media/2021-03-25-het-on-kritische-discours-over-kritische-depositie/ P.S. Wil je voor de volledigheid ook je achternaam vermelden, zo blijven de discussies met open vizier gevoerd worden.

de kritische depositie waarde zijn gebaseerd op drijfzand er zijn helemaal geen data verzameld of enig veldonderzoek gedaan over lange periode alleen maar een stapel rapporten die naar elkaar verwijzen dit weet u donders goed mijnheer de vries

Zelden is Veeteelt actueel met nieuws, dan zijn ze een keer vlot en dan bieden ze deze man een podium. Lees de Blog van Jaap Hanekamp en dan kunnen we zien dat W. de Vries uit alle macht 'zijn' KDWn wil beschermen. .....Volgens het ministerie is betreffend onderzoek NIET gebruikt (boerderie.nl) en volgens W. de Vries wel (zie tekst hierboven), wat is er nou waar want dat één van beiden iets onzinnigs noteert hoef je in ieder geval géén wetenschapper voor te zijn.

Hier nog even de link naar betreffend onderzoek uit 2014 https://www.sepa.org.uk/media/163234/uncertainty-in-critical-loads-final-report-to-sepa.pdf ....Lees Tabel 2 maar eens; dit gaat over een WAARNEEMBAAR effect bij een bepaalde hoeveelheid N ofwel wanneer kun je zien dat Sphagnum (het betreffende plantje) begint te groeien. Gemiddeld is dit zo ongeveer bij 25 kg N dus 10 maal hoger dan de 2,5 kg; Tomassen et al. (2003) heeft dus HELE goeie ogen of alle anderen moeten naar Pearl. Het zijn overigens waarneembare effecten dus daarmee nog géén fatale effecten. Wordt vervolgt en alles maar verzamelen voor een parlementaire dinges.....

Dat er wetenschappelijke onzekerheden in de berekening van de KDW zit, is een feit wat niemand zal ontkennen, ook deze man van WUR niet. Het probleem is dat er in de stikstofwetten geen rekening wordt gehouden met die wetenschappelijke onzekerheden, van de KDW en die van de berekende depositie op detailniveau die weer herleid wordt uit de emissie gegevens die ook weer onzekerheden kennen, aan toe. De stikstofwetten die aan de basis staan voor vergunning verlening en het halen van de doelstellingen op max 74% van de stikstofgevoelige hexagonen onder de KDW, vragen om een uitvoering waar geen ruimte is voor wetenschappelijke onzekerheid. Hordijk heeft kenbaar gemaakt, en ook de voorzieningenrechter heeft kenbaar gemaakt dat de wetenschappelijke onzekerheden te groot zijn om vergunningen op te verlenen en dus ook om beleid te voeren op dit kleinste zoom niveau, maar wat gaan de provincies nu doen? Geodata lijstjes draaien op hexagonen niveau vanuit de nieuwste versie van Aerius, gooien er een formule in om te bepalen welke hexagonen geen KDW overschrijding meer mogen hebben, halen vanuit datzelfde Aerius(die per sector nog een rechtsongelijkheid voert) de bijdrage per sector en huppakee, dit is het doel en zo gaan we het doen. Is Aerius, is de KDW geschikt om beleid uit te voeren op het hexagoon detailniveau? Voldoen we met deze uitvoering aan de habitatrichtlijn? Wordt er met TWK in Aerius hexagonen e.d. gewijzigd? Hoeveel miljard euro gaan we ook alweer uitgeven in crisistijd aan dit beleid, als het geld is uitgegeven voldoen we dan met zekerheid aan de habitatrichtlijn? Als het geld is uitgegeven zijn dan met zekerheid de doelen, zoals omschreven staan in de stikstofwet, behaald? Er is een optie om hier uit te komen en dat is om te beginnen, te erkennen dat Aerius alleen geschikt is, om achtergronddepositie te berekenen.

Voor Hoogvenen is een Kritische depositie waarde van 500 Mol. Een waarde die zelfs midden op het IJsselmeer nog niet eens gehaald kan worden. Dit soort waardes van 500 mol kunnen dus nooit in omgeving met verkeer industrie en landbouw gehaald worden waar een waarde van 1500-2000 mol normaal is. Dergelijke extreem lage KDW kunnen alleen misbruikt worden om de bedrijfsvoering van legale bedrijven onmogelijk te maken.

REAGEER

Veeteelt stelt het erg op prijs dat je wilt reageren op een bericht. Vul hieronder je volledige naam (voor- en achternaam) en je emailadres in. Je reactie wordt dan meteen geplaatst. Wil je niet elke keer je naam en emailadres invullen? Dan kun je je eenmalig registreren. Zo ontstaat een omgeving waarin iedereen op een respectvolle manier kan reageren in plaats van anoniem afreageren.
You must have Javascript enabled to use this form.