Gebrek aan stevig grasonderzoek in de Lage Landen


Wordt er wel genoeg fundamenteel grasonderzoek uitgevoerd?
dinsdag, 15 april, 2014

Ik kan het me niet herinneren, maar ik geloof niet dat ik ooit les heb gehad over het optimale inschaarmoment, laat staan over de opbrengstbepaling van gras op een perceel. Kennis over gras op agrarisch onderwijs kwam niet veel verder dan theoretische bemestingsplannen doorrekenen.

Ik werd op mijn tekortkoming in graskennis later nog eens fijntjes gewezen toen ik mijn neef in Nieuw-Zeeland opzocht. Hij is op-en-top grasboer en daagde me tijdens het ophalen van de koeien uit om de grasopbrengst van het perceel in te schatten. Ik had natuurlijk geen idee. Ik schatte maar iets, maar ik zat hopeloos naast het goede antwoord. Voor mijn neef is de exacte opbrengstbepaling het verschil tussen veel of weinig melk per koe, het uiteindelijk verschil tussen winst of verlies voor zijn bedrijf. Hij trok een grasspriet uit het land en liet me zien waarom juist deze lengte, juist deze kleur en juist dit bladstadium het optimale inschaarmoment betekende. Ik wist niet wat ik hoorde. Met zo veel passie en kennis had ik nog nooit in Nederland of Vlaanderen een veehouder horen spreken over gras.

Weiden leren van opa

Afgelopen tijd heeft de melkveehouderijsector hier in de Lage Landen wel erkend dat de kennis over graslandmanagement is weggezakt. De jonge generatie veehouders leerde koeien weiden vooral van hun vaders en opa’s en niet op school. Toch is die kennis wel voorhanden, maar dan vooral in graslanden zoals Ierland en Nieuw-Zeeland. Voor die kennisuitwisseling is er wel een vertaalslag nodig naar de Nederlandse en Vlaamse situatie, maar er zijn inmiddels prachtige initiatieven gestart. Wageningen UR, maar ook diverse bedrijven verzamelen grasgegevens, delen kennis of organiseren  groepsgewijs een ‘FarmWalk’, een rondgang door het land om de grasgroei in beeld te krijgen.

Geld vrijmaken voor fundamenteel onderzoek

Maar of al die initiatieven genoeg zijn om graslandmanagement weer in de vingers te krijgen? Ik hoop het, maar dan moeten we wel bereid zijn om open te staan voor nieuwe kennis, en er vooral ook in willen investeren. Praktische onderzoekjes worden er hier en daar wel uitgezet, maar wordt er wel voldoende geld vrijgemaakt voor meerjarig, fundamenteel grasonderzoek? Ik betwijfel het, terwijl de sector de kennis zo goed kan gebruiken. Ook hier in de Lage Landen hebben we op-en-top grasboeren nodig om in de toekomst geld te blijven verdienen.


0 reacties

Wordt er wel genoeg fundamenteel grasonderzoek uitgevoerd?
dinsdag, 15 april, 2014

Ik kan het me niet herinneren, maar ik geloof niet dat ik ooit les heb gehad over het optimale inschaarmoment, laat staan over de opbrengstbepaling van gras op een perceel. Kennis over gras op agrarisch onderwijs kwam niet veel verder dan theoretische bemestingsplannen doorrekenen.

Ik werd op mijn tekortkoming in graskennis later nog eens fijntjes gewezen toen ik mijn neef in Nieuw-Zeeland opzocht. Hij is op-en-top grasboer en daagde me tijdens het ophalen van de koeien uit om de grasopbrengst van het perceel in te schatten. Ik had natuurlijk geen idee. Ik schatte maar iets, maar ik zat hopeloos naast het goede antwoord. Voor mijn neef is de exacte opbrengstbepaling het verschil tussen veel of weinig melk per koe, het uiteindelijk verschil tussen winst of verlies voor zijn bedrijf. Hij trok een grasspriet uit het land en liet me zien waarom juist deze lengte, juist deze kleur en juist dit bladstadium het optimale inschaarmoment betekende. Ik wist niet wat ik hoorde. Met zo veel passie en kennis had ik nog nooit in Nederland of Vlaanderen een veehouder horen spreken over gras.

Weiden leren van opa

Afgelopen tijd heeft de melkveehouderijsector hier in de Lage Landen wel erkend dat de kennis over graslandmanagement is weggezakt. De jonge generatie veehouders leerde koeien weiden vooral van hun vaders en opa’s en niet op school. Toch is die kennis wel voorhanden, maar dan vooral in graslanden zoals Ierland en Nieuw-Zeeland. Voor die kennisuitwisseling is er wel een vertaalslag nodig naar de Nederlandse en Vlaamse situatie, maar er zijn inmiddels prachtige initiatieven gestart. Wageningen UR, maar ook diverse bedrijven verzamelen grasgegevens, delen kennis of organiseren  groepsgewijs een ‘FarmWalk’, een rondgang door het land om de grasgroei in beeld te krijgen.

Geld vrijmaken voor fundamenteel onderzoek

Maar of al die initiatieven genoeg zijn om graslandmanagement weer in de vingers te krijgen? Ik hoop het, maar dan moeten we wel bereid zijn om open te staan voor nieuwe kennis, en er vooral ook in willen investeren. Praktische onderzoekjes worden er hier en daar wel uitgezet, maar wordt er wel voldoende geld vrijgemaakt voor meerjarig, fundamenteel grasonderzoek? Ik betwijfel het, terwijl de sector de kennis zo goed kan gebruiken. Ook hier in de Lage Landen hebben we op-en-top grasboeren nodig om in de toekomst geld te blijven verdienen.

0 reacties



REAGEER

Veeteelt stelt het erg op prijs dat je wilt reageren op een bericht. Vul hieronder je volledige naam (voor- en achternaam) en je emailadres in. Je reactie wordt dan meteen geplaatst. Wil je niet elke keer je naam en emailadres invullen? Dan kun je je eenmalig registreren. Zo ontstaat een omgeving waarin iedereen op een respectvolle manier kan reageren in plaats van anoniem afreageren.